افتادگی مثانه

افتادگی مثانه که به نام سیستوسل نیز شناخته می شود، زمانی اتفاق می افتد که عضلات و بافت هایی که مثانه را حمایت می کنند ضعیف شده و به آن اجازه می دهند از موقعیت طبیعی خود به پایین بیفتند. این ضعیف شدن می تواند باعث برآمدگی مثانه به داخل واژن شود که منجر به طیفی از علائم ناراحت کننده می شود.

عوامل متعددی می توانند در افتادگی مثانه نقش داشته باشند، از جمله:

  • زایمان: زایمان واژینال، به ویژه نوزادان بزرگ یا چند قلو، فشار قابل توجهی بر عضلات کف لگن وارد می کند.
  • سن: با افزایش سن، تولید طبیعی کلاژن و الاستین که ساختار و قابلیت ارتجاعی بافت ها را فراهم می کنند، کاهش می یابد. این می تواند عضلات کف لگن را ضعیف کند.
  • زور زدن مزمن: فعالیت هایی که شامل بلند کردن اجسام سنگین، سرفه مزمن یا یبوست می شود، می تواند فشار بیشتری را بر کف لگن وارد کند و منجر به ضعف شود.
  • چاقی: اضافه وزن باعث افزایش فشار کلی روی کف لگن می شود.
  • ژنتیک: برخی از زنان ممکن است از نظر ژنتیکی مستعد ضعیف‌تر شدن عضلات کف لگن باشند.

علائم افتادگی مثانه

شدت علائم در افتادگی مثانه می تواند بسیار متفاوت باشد. برخی از زنان ممکن است علائم قابل توجهی را تجربه نکنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است این علائم را داشته باشند:

  • احساس فشار یا سنگینی در لگن یا واژن
  • مشکل در تخلیه کامل مثانه (احتباس ادرار)
  • تکرر ادرار
  • نشت ادرار (بی اختیاری استرسی)
  • درد هنگام مقاربت
  • برآمدگی در واژن که ممکن است احساس یا دیده شود

تشخیص افتادگی مثانه معمولاً شامل معاینه لگن توسط پزشک است. در طول معاینه، پزشک موقعیت مثانه و شدت افتادگی را ارزیابی می کند. آزمایش‌های اضافی مانند آزمایش ادرار یا آزمایش یورودینامیک ممکن است برای رد سایر علل بالقوه علائم انجام شود.

گزینه های درمانی

روش درمان افتادگی مثانه به شدت بیماری و نیازهای فردی بیمار بستگی دارد. چندین گزینه برای بررسی وجود دارد:

اصلاح سبک زندگی: کاهش وزن، اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین، مدیریت فشارهای مزمن (مانند یبوست)، و انجام تمرینات عضلات کف لگن (Kegels) می تواند به طور قابل توجهی علائم را بهبود بخشد و از افتادگی بیشتر جلوگیری کند.

فیزیوتراپی کف لگن: یک فیزیوتراپیست می تواند یک برنامه شخصی برای تقویت و بهبود هماهنگی عضلات کف لگن طراحی کند. این می تواند در مدیریت پرولاپس های خفیف تا متوسط بسیار موثر باشد.

پساری ها: این ها دستگاه های سیلیکونی یا پلاستیکی هستند که برای حمایت از مثانه و سایر اندام های لگنی وارد واژن می شوند. آنها می توانند برای مدیریت علائم مفید باشند و اغلب به عنوان پل قبل یا بعد از جراحی استفاده می شوند.

جراحی: در موارد شدید که سایر درمان‌ها مؤثر نیستند، ممکن است جراحی برای ترمیم عضلات کف لگن و تغییر موقعیت مثانه توصیه شود.

نقش فیزیوتراپی در درمان افتادگی مثانه

۱٫ تمرین عضلات کف لگن:

ماهیچه های کف لگن (PFMs) یک سیستم حمایتی مانند زنجیر برای مثانه، رحم و رکتوم تشکیل می دهند. ضعف در این عضلات عامل اصلی افتادگی است. یک فیزیوتراپیست می تواند شما را در انجام تمرینات کگل به طور موثر راهنمایی کند. کگل شامل انقباض و شل کردن PFMها است، شبیه به توقف جریان ادرار در وسط جریان. آنها به تقویت و بهبود هماهنگی این عضلات کمک می کنند و منجر به کنترل و حمایت بهتر مثانه می شوند. بیوفیدبک، تکنیکی که در زمان واقعی بازخورد انقباضات عضلانی را ارائه می دهد، می تواند برای اطمینان از تکنیک کگل مناسب استفاده شود.

۲٫ بازآموزی مثانه:

فیزیوتراپیست ها می توانند به شما در ایجاد استراتژی هایی برای مدیریت فوریت و فرکانس مثانه کمک کنند. این ممکن است شامل تکنیک‌هایی مانند توالت‌های برنامه‌ریزی شده باشد، که در آن بدون توجه به فوریت در فواصل منظم ادرار می‌کنید، و ادرار مضاعف، که در آن سعی می‌کنید مثانه خود را به طور کامل پس از ادرار تخلیه کنید.

۳٫ اصلاح سبک زندگی:

یک فیزیوتراپیست می تواند در مورد تغییرات سبک زندگی که می تواند فشار روی کف لگن را کاهش دهد توصیه کند. این ممکن است شامل توصیه هایی در مورد تکنیک های مناسب بلند کردن، استراتژی های مدیریت روده برای جلوگیری از زور زدن و حفظ وزن سالم باشد.

۴٫ تقویت هسته:

عضلات مرکزی قوی به طور هم افزایی با کف لگن برای حمایت بهینه لگن کار می کنند. یک فیزیوتراپیست می تواند برنامه ای طراحی کند که ماهیچه های مرکزی شما را تقویت کند، ثبات کلی را بهبود بخشد و فشار روی کف لگن را کاهش دهد.

۵٫ تکنیک های درمان دستی:

در برخی موارد، تکنیک‌های درمان دستی مانند ماساژ داخلی را می‌توان برای بهبود جریان خون، کاهش تنش عضلانی و بهبود بهبود بافت‌های کف لگن استفاده کرد.

افتادگی مثانه

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ