تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی شرایطی است که شامل باریک شدن فضاهای درون ستون فقرات می شود که می تواند بر طناب نخاعی و اعصابی که از طریق ستون فقرات حرکت می کنند فشار وارد کند. این باریک شدن می تواند در قسمت های مختلف ستون فقرات رخ دهد و منجر به علائم و عوارض مختلفی شود.

دو نوع اصلی تنگی نخاعی بر اساس محل وقوع آن در ستون فقرات وجود دارد:

تنگی کانال گردنی: این نوع تنگی در ناحیه گردن (ستون فقرات گردن) رخ می دهد و می تواند منجر به علائمی در گردن، بازوها و دست ها شود.

تنگی کانال کمر: تنگی کمر بر قسمت تحتانی کمر (ستون فقرات کمر) تأثیر می‌گذارد و می‌تواند علائمی را در ناحیه کمر، باسن و پاها ایجاد کند.

علل تنگی کانال نخاعی

  • افزایش سن: یکی از شایع ترین علل تنگی کانال نخاعی افزایش سن است. با افزایش سن افراد، رباط های ستون فقرات ضخیم می شوند و خارهای استخوانی ممکن است ایجاد شوند که منجر به باریک شدن کانال نخاعی می شود.
  • فتق دیسک کمر یا گردن: هنگامی که بالشتک های نرم بین مهره ها (دیسک ها) بیرون زده یا بیرون می آیند، می توانند بر روی نخاع یا اعصاب فشار آورده و باعث تنگی شوند.
  • رشد بیش از حد استخوان: رشد بیش از حد استخوان، مانند استئوآرتریت یا بیماری پاژه، می تواند منجر به باریک شدن کانال نخاعی شود.
  • صدمات: تروما یا آسیب به ستون فقرات نیز می تواند با دررفتگی استخوان ها یا آسیب به کانال نخاعی باعث تنگی ستون فقرات شود.
  • عوامل ژنتیکی: برخی از افراد ممکن است با کانال نخاعی باریک به دنیا بیایند که این امر آنها را مستعد ابتلا به تنگی کانال نخاعی در آینده می کند.

برای تشخیص تنگی کانال نخاعی، پزشک ممکن است از ترکیبی از روش ها استفاده کنند، از جمله:

  • سابقه پزشکی: شرح حال دقیق پزشکی به درک علائم بیمار و عوامل خطر برای تنگی نخاع کمک می کند.
  • معاینه فیزیکی: معاینه فیزیکی می تواند به شناسایی علائم فشرده سازی عصبی مانند ضعف، بی حسی یا تغییر در رفلکس ها کمک کند.
  • تست های تصویربرداری: تست های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی)، یا سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری) می توانند تصاویر دقیقی از ستون فقرات برای شناسایی باریک شدن و هرگونه ناهنجاری ساختاری ارائه دهند.
  • آزمایشات عصبی: الکترومیوگرافی (EMG) یا مطالعات هدایت عصبی ممکن است برای ارزیابی عملکرد عصب و شناسایی مناطق تحت فشار انجام شود.

علائم تنگی کانال نخاعی

علائم تنگی ستون فقرات بسته به محل و شدت بیماری می تواند متفاوت باشد. علائم رایج عبارتند از:

  • درد: بیماران ممکن است دردی را در گردن یا کمر تجربه کنند که می‌تواند به نواحی دیگر مانند بازوها یا پاها سرایت کند.
  • بی‌حسی یا ضعف: بی‌حسی یا ضعف در بازوها، دست‌ها، پاها یا پاها می‌تواند به دلیل فشردگی عصب رخ دهد.
  • احساس سوزن سوزن شدن: برخی از افراد ممکن است احساس سوزن سوزن شدن یا احساس سوزن سوزن شدن در نواحی آسیب دیده را تجربه کنند.
  • مشکل در راه رفتن: تنگی کمر می تواند به مشکل در راه رفتن یا حفظ تعادل به دلیل فشار روی اعصاب کنترل کننده حرکت پا منجر شود.
  • اختلال عملکرد روده یا مثانه: در موارد شدید تنگی نخاعی، بیماران ممکن است اختلال عملکرد روده یا مثانه را تجربه کنند.

عوارض تنگی کانال نخاعی:

اگر تنگی نخاع درمان نشود یا کنترل نشود، می تواند منجر به عوارضی مانند:

آسیب دائمی عصبی: فشردگی طولانی مدت عصب می تواند منجر به آسیب دائمی عصبی و از دست دادن حس یا عملکرد در مناطق آسیب دیده شود.

از دست دادن تحرک: تنگی شدید ستون فقرات می تواند تحرک را مختل کند و منجر به مشکلات در انجام فعالیت های روزانه شود.

کاهش کیفیت زندگی: درد مزمن و محدودیت در حرکت می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی و رفاه کلی فرد تأثیر بگذارد.

گزینه های درمانی

درمان تنگی کانال نخاعی با هدف تسکین علائم، بهبود تحرک و جلوگیری از پیشرفت بیشتر این بیماری است. گزینه های درمانی رایج عبارتند از:

داروها: مسکن‌های ضد درد، داروهای ضد التهاب، شل‌کننده‌های عضلانی یا داروهای درد عصبی ممکن است برای مدیریت علائم تجویز شوند.

فیزیوتراپی: فیزیوتراپی موثرترین روش درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی است که در کلینیک فیزیوتراپی جاوید در غرب تهران ارائه می شود. فیزیوتراپی می تواند به تقویت عضلات، بهبود انعطاف پذیری و بهبود وضعیت بدن برای کاهش علائم و بهبود تحرک کمک کند.

تزریق استروئید: تزریق کورتیکواستروئید در ناحیه آسیب دیده می تواند به کاهش التهاب و کاهش موقت درد کمک کند.

جراحی: در موارد شدید که درمان‌های محافظه‌کارانه نمی‌توانند تسکین دهند، ممکن است جراحی برای برداشتن فشار نخاع یا اعصاب توصیه شود.

 

تنگی کانال نخاعی

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ