سرخوردگی مهره های کمر

سرخوردگی مهره های کمر که با نام اسپوندیلولیستزیس نیز شناخته می شود ، یک بیماری ستون فقرات است که زمانی رخ می‌دهد که یکی از استخوان‌ های ستون فقرات به نام مهره از جای خود بر روی مهره زیر آن می‌لغزد. این عارضه بیشتر در قسمت تحتانی کمر (ستون فقرات کمری) تاثیر می‌گذارد، اما می‌تواند در قسمت میانی پشت (سینه‌ای) یا گردن نیز رخ دهد.

فیزیوتراپی یکی از روشهای موثر در مدیریت این بیماری است.

چندین علت احتمالی برای سرخوردگی مهره های کمر وجود دارد، از جمله:

  • بیماری دژنراتیو دیسک: این یک بیماری شایع است که باعث می شود دیسک های بین مهره ها شکسته شده و توانایی بالش را از دست بدهند. این می تواند استخوان های ستون فقرات را ضعیف کرده و احتمال لغزش آنها از جای خود را افزایش دهد.
  • آسیب تروماتیک: یک آسیب ناگهانی، مانند سقوط یا آسیب ورزشی، می تواند باعث شکستگی یا دررفتگی مهره شود و منجر به اسپوندیلولیستزیس شود.
  • نقایص مادرزادی: در برخی موارد، اسپوندیلولیستزیس می تواند ناشی از نقص مادرزادی در ستون فقرات باشد.
  • ایدیوپاتیک: در حدود ۲۰ درصد موارد، علت اسپوندیلولیستزیس ناشناخته است.

علائم سرخوردگی مهره های کمر

علائم اسپوندیلولیستزیس بسته به شدت بیماری و محل لغزش می تواند متفاوت باشد. علائم رایج عبارتند از:

  • کمردرد: این شایع ترین علامت اسپوندیلولیستزیس است. درد اغلب هنگام ایستادن، راه رفتن یا خم شدن به عقب بدتر می شود.
  • درد ساق پا: درد همچنین می‌تواند به سمت پایین یا هر دو پا منتشر شود، مخصوصاً هنگام راه رفتن یا ایستادن. این به دلیل فشار روی اعصابی است که از ستون فقرات عبور می کنند.
  • بی حسی یا گزگز در پاها: بی حسی یا گزگز در پاها نیز می تواند از علائم اسپوندیلولیستزیس باشد. این به دلیل فشار روی اعصابی است که از ستون فقرات عبور می کنند.
  • ضعف در پاها: ضعف در پاها نیز می تواند رخ دهد، به خصوص در موارد شدید اسپوندیلولیستزیس.

پزشک می تواند با انجام معاینه فیزیکی و گرفتن سابقه پزشکی، اسپوندیلولیستزیز را تشخیص دهد. آنها همچنین ممکن است آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اسکن MRI یا سی تی اسکن را برای تأیید تشخیص و ارزیابی شدت بیماری درخواست کنند.

درمان اسپوندیلولیستزیس

درمان اسپوندیلولیستزیس به شدت بیماری و علائم بستگی دارد. در بیشتر موارد، درمان غیر جراحی موثر است. این ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • استراحت: استراحت برای کمک به بهبود ستون فقرات مهم است.
  • دارو: داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می توانند به تسکین درد و التهاب کمک کنند. در برخی موارد ممکن است داروهای مسکن قوی تری تجویز شود.
  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می تواند به بهبود انعطاف پذیری، قدرت و هماهنگی عضلات پشت و پاها کمک کند. این می تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند.
  • در برخی موارد، جراحی برای درمان اسپوندیلولیستزیس ممکن است ضروری باشد. جراحی معمولاً برای افرادی که درد شدید یا آسیب عصبی دارند که به درمان غیر جراحی پاسخ نمی‌دهد توصیه می‌شود. انواع مختلفی از جراحی برای اسپوندیلولیستزیس وجود دارد و نوع جراحی که برای شما بهترین است به شدت بیماری و نیازهای فردی شما بستگی دارد.

پیشگیری از سرخوردگی مهره های کمر

هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از اسپوندیلولیستزیس وجود ندارد، اما مواردی وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر انجام دهید، مانند:

  • وزن مناسب را حفظ کنید: اضافه وزن یا چاقی می تواند فشار بیشتری بر ستون فقرات وارد کند و خطر ابتلا به اسپوندیلولیستزیس را افزایش دهد.
  • ماهیچه های مرکزی خود را تقویت کنید: عضلات مرکزی قوی از ستون فقرات حمایت می کنند و می توانند به جلوگیری از کمردرد کمک کنند.
  • از فعالیت‌هایی که به کمر شما فشار وارد می‌کنند اجتناب کنید: این شامل فعالیت‌هایی مانند بلند کردن اجسام سنگین، چرخاندن و خم شدن است.
  • کفش‌های حمایتی بپوشید: کفش‌های پاشنه بلند و دمپایی می‌توانند به کمر شما فشار وارد کنند. پوشیدن کفش های حمایتی می تواند به کاهش این استرس کمک کند.
سرخوردگی مهره های کمر

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ