شانه منجمد

شانه منجمد که به عنوان کپسولیت چسبنده نیز شناخته می شود، یک بیماری دردناک و ناتوان کننده است که بر مفصل شانه تأثیر می گذارد و منجر به کاهش قابل توجه دامنه حرکتی آن می شود.

مدیریت این وضعیت می تواند بسیار خسته کننده و چالش برانگیز باشد، زیرا اغلب به تدریج ایجاد می شود و می تواند برای مدت طولانی ادامه یابد. 

قبل از پرداختن به شانه یخ زده، ضروری است که آناتومی اساسی مفصل شانه را بدانید. شانه یکی از متحرک ترین مفاصل بدن انسان است و از سه استخوان اصلی تشکیل شده است: استخوان بازو (استخوان بازو)، کتف (تیغه شانه) و ترقوه (ترقوه). این استخوان‌ها یک مفصل پیچیده را تشکیل می‌دهند، از جمله مفصل گلنوهومرال، که مفصل گوی و کاسه اولیه شانه است.

تحرک شانه توسط گروهی از ماهیچه ها و تاندون ها به نام روتاتور کاف که مفصل را احاطه کرده و حمایت می کند، فعال می شود. روتاتور کاف از چهار عضله تشکیل شده است: عضله فوق خاری، زیر خاری، ترس مینور و زیر کتفی. این عضلات برای تثبیت مفصل شانه و تسهیل حرکات مختلف مانند بلند کردن بازو و چرخش آن با هم کار می کنند.

مفصل شانه نیز توسط یک کپسول فیبری احاطه شده است، که یک ساختار سخت و انعطاف پذیر است که حاوی مایع سینوویال است. این مایع مفصل را روان می کند و امکان حرکت صاف را فراهم می کند. شانه یخ زده در درجه اول بر این کپسول تأثیر می گذارد و منجر به از دست دادن تدریجی تحرک و افزایش درد می شود.

شانه منجمد وضعیتی است که با درد، سفتی و محدودیت دامنه حرکتی در مفصل شانه مشخص می شود. معمولاً در چندین مرحله پیشرفت می کند و علائم در طول زمان بدتر می شود. این وضعیت به عنوان شانه “یخ زده” شناخته می شود زیرا می تواند احساس کند که مفصل شانه در جای خود بی حرکت شده یا “یخ زده” شده است. این دامنه محدود حرکت و سفتی می تواند به طور قابل توجهی بر زندگی و فعالیت های روزانه فرد تأثیر بگذارد.

مراحل شانه منجمد

شانه یخ زده معمولاً در سه مرحله متمایز ایجاد می شود که هر کدام مجموعه ای از علائم خاص خود را دارند:

مرحله انجماد (مرحله دردناک): در مرحله اولیه، بیمار درد فزاینده ای را در ناحیه شانه تجربه می کند که به مرور زمان بدتر می شود. این درد اغلب در شب شدیدتر است و می تواند خواب را مختل کند. شانه به تدریج سفت تر می شود و دامنه حرکت شروع به کاهش می کند. این مرحله می تواند از ۶ هفته تا ۹ ماه طول بکشد.

مرحله یخ زده (مرحله چسبنده): مرحله دوم با کاهش قابل توجه دامنه حرکت مشخص می شود. مفصل شانه سفت‌تر می‌شود و فعالیت‌های روزانه مانند لباس پوشیدن و دست بردن به اشیا چالش‌برانگیزتر می‌شوند. این مرحله می تواند از ۴ تا ۶ ماه طول بکشد.

مرحله ذوب (مرحله وضوح): در این مرحله نهایی، شانه به تدریج شروع به بهبود می کند. درد و سفتی کاهش می یابد و دامنه حرکت شروع به بازگشت می کند. بهبودی کامل ممکن است چندین ماه یا حتی سالها طول بکشد، اما اکثر افراد در نهایت به عملکرد طبیعی شانه خود باز می گردند.

دلایل و عوامل خطر

علت دقیق شانه یخ زده به خوبی شناخته نشده است و می تواند بدون دلیل مشخص و قابل شناسایی ایجاد شود. با این حال، چندین عامل و عوامل خطر با ایجاد این وضعیت مرتبط است:

سن و جنسیت: شانه یخ زده بیشتر در افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال رخ می دهد و در زنان شایع تر است.

شرایط پزشکی زمینه ای: برخی شرایط پزشکی مانند دیابت، بیماری های قلبی عروقی و اختلالات تیروئید با افزایش خطر ابتلا به شانه یخ زده مرتبط است. همچنین در افرادی که بیحرکتی طولانی مدت شانه به دلیل جراحت یا جراحی داشته اند، شایع تر است.

تروما یا جراحی: آسیب به شانه یا یک روش جراحی شامل مفصل شانه می تواند خطر ابتلا به شانه یخ زده را افزایش دهد. این اغلب به دلیل بی حرکتی طولانی مدت شانه در طول فرآیند بهبودی است.

شرایط التهابی: شرایطی که باعث التهاب می شوند، مانند آرتریت یا تاندونیت، می توانند احتمال ایجاد شانه یخ زده را افزایش دهند.

بیماری های خود ایمنی: برخی از بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید با افزایش خطر ابتلا به شانه یخ زده مرتبط هستند.

تغییرات هورمونی: تغییرات در سطوح هورمونی، مانند تغییراتی که در دوران بارداری یا یائسگی رخ می دهد، ممکن است در برخی موارد به ایجاد شانه یخ زده کمک کند.

ایدیوپاتیک: در بسیاری از موارد، شانه یخ زده بدون هیچ دلیل زمینه ای خاصی ایجاد می شود و به آن شانه یخ زده ایدیوپاتیک می گویند.

 

شانه منجمد

 

علائم شانه منجمد

شانه یخ زده با مجموعه ای از علائم مشخص می شود که در سه مرحله که قبلا ذکر شد پیشرفت می کند. شایع ترین علائم شانه یخ زده عبارتند از:

درد: درد یکی از اولین و بارزترین علائم انجماد است ، درد معمولاً به تدریج شروع می شود و ممکن است با گذشت زمان تشدید شود. درد اغلب در عمق مفصل شانه احساس می شود و می تواند به خصوص در شب شدید باشد و خواب را مختل کند.

سفتی: با پیشرفت بیماری، مفصل شانه به طور فزاینده ای سفت می شود. این سفتی توانایی حرکت شانه را در جهات مختلف محدود می کند.

محدوده حرکتی محدود: افرادی که شانه منجمد دارند کاهش تدریجی دامنه حرکتی خود را تجربه می کنند. این محدودیت می‌تواند بر فعالیت‌های روزانه مانند رسیدن به بالای سر، پشت سر یا در سراسر بدن تأثیر بگذارد.

مشکل در خوابیدن: درد و ناراحتی ناشی از یخ زدگی شانه می تواند یافتن یک موقعیت خواب راحت را چالش برانگیز کند. در نتیجه، افراد مبتلا به شانه یخ زده اغلب الگوهای خواب مختل را تجربه می کنند.

آتروفی عضلانی: بی حرکتی طولانی مدت یا عدم استفاده از شانه می تواند منجر به آتروفی عضلانی شود که در آن عضلات اطراف مفصل شانه ضعیف و منقبض می شوند.

کاهش عملکرد: ترکیبی از درد، سفتی، و دامنه محدود حرکت می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی فرد برای انجام کارهای روزمره، از جمله لباس پوشیدن، شانه کردن مو، یا دست بردن به اشیاء در قفسه های بلند تأثیر بگذارد.

تشخیص شانه یخ زده

تشخیص شانه یخ زده معمولاً شامل ترکیبی از تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و مطالعات تصویربرداری است. 

سابقه پزشکی: پزشک در مورد علائم بیمار، از جمله زمان شروع، شدت درد و سفتی، و هر گونه شرایط پزشکی زمینه‌ای یا جراحات یا جراحی‌های اخیر شانه صحبت خواهد کرد.

معاینه فیزیکی: یک معاینه فیزیکی کامل برای ارزیابی دامنه حرکتی شانه آسیب دیده، شناسایی مناطق حساس و بررسی علائم آتروفی عضلانی انجام خواهد شد.

مطالعات تصویربرداری: در حالی که مطالعات تصویربرداری همیشه برای تشخیص شانه یخ زده ضروری نیستند، می توانند به رد سایر شرایط کمک کنند و تصویر واضح تری از مفصل شانه ارائه دهند. اشعه ایکس معمولاً برای رد هرگونه مشکل ساختاری مانند شکستگی یا آرتریت استفاده می شود. در برخی موارد، MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) ممکن است برای تجسم بافت های نرم در مفصل شانه تجویز شود.

آزمایش‌های آزمایشگاهی: آزمایش‌های خون ممکن است برای شناسایی شرایط زمینه‌ای مانند دیابت یا بیماری‌های خودایمنی که می‌توانند در ایجاد شانه یخ زده کمک کنند، انجام شود.

روشهای درمان شانه منجمد

رویکرد درمانی شانه یخ زده معمولاً با هدف تسکین درد، بهبود دامنه حرکتی و بازگرداندن عملکرد شانه است. اغلب شامل ترکیبی از مداخلات محافظه کارانه (غیر جراحی) و در موارد نادر، جراحی است. انتخاب درمان به مرحله و شدت بیماری و همچنین سلامت کلی بیمار بستگی دارد.

درمان محافظه کارانه

فیزیوتراپی: فیزیوتراپی سنگ بنای درمان شانه یخ زده است. یک فیزیوتراپ با بیمار برای بهبود تحرک شانه، کاهش درد و تقویت عضلات اطراف کار خواهد کرد. تکنیک‌ های مختلفی فیزیوتراپی ، از جمله درمان دستی و تمرینات خاص، برای رفع محدودیت‌های خاص شانه استفاده می‌شود.

متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی در آزادی ، خدمات تخصصی فیزیوتراپی شانه را برای شانه منجمد ارائه می دهند.

مدیریت درد: مسکن‌های بدون نسخه مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، می‌توانند به مدیریت درد ناشی از شانه یخ زده کمک کنند. در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای مسکن یا تزریق کورتیکواستروئید را برای کاهش التهاب و کاهش درد توصیه کند.

گرما و سرما درمانی: استفاده از گرما و یخ روی شانه آسیب دیده می تواند به طور موقت درد را تسکین دهد و به کاهش التهاب کمک کند.

تمرینات خانگی: معمولاً برای بیماران مجموعه ای از تمرینات برای انجام در خانه توسط متخصصان فیزیوتراپی تجویز می شود که برای حفظ و بهبود دامنه حرکتی و انعطاف پذیری مفصل شانه طراحی شده است.

تزریق کورتیکواستروئید: در برخی موارد، تزریق کورتیکواستروئید را می توان مستقیماً در مفصل شانه برای کاهش التهاب و درد انجام داد.

اتساع مفصل: روشی به نام اتساع مفصل شامل تزریق آب استریل به داخل کپسول مفصل برای کشش آن است که می تواند به بهبود دامنه حرکتی کمک کند.

درمان جراحی

در مواردی که درمان‌های محافظه‌کارانه باعث بهبود قابل توجهی نمی‌شوند یا اگر وضعیت خود به خود برطرف نشود، ممکن است مداخله جراحی در نظر گرفته شود.

 

 

بیشتر بخوانید :

فیزیوتراپی در تهرانسر

فیزیوتراپی در شانه درد

شانه منجمد

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ