فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک بیماری پیچیده و اغلب مزمن است که با درد مزمن و گسترده، حساسیت در عضلات و بافت‌های نرم، خستگی، اختلالات خواب و مشکلات شناختی مشخص می‌شود.

این یک اختلال مزمن است که بر نحوه پردازش سیگنال‌های درد توسط مغز تأثیر می‌گذارد و منجر به تقویت احساس درد در سراسر بدن می‌شود.

در حالی که فیبرومیالژیا در درجه اول به عنوان علائم فیزیکی ظاهر می شود، همچنین می تواند اثرات قابل توجهی بر سلامت روان و کیفیت کلی زندگی داشته باشد.

تشخیص فیبرومیالژیا می تواند چالش برانگیز باشد زیرا هیچ آزمایش آزمایشگاهی یا مطالعات تصویربرداری خاصی وجود ندارد که بتواند به طور قطعی این بیماری را تایید کند. در عوض، تشخیص معمولاً بر اساس تاریخچه پزشکی کامل، معاینه فیزیکی و ارزیابی علائم است. معیارهای ایجاد شده توسط کالج آمریکایی روماتولوژی (ACR) در سال ۱۹۹۰، به روز شده در سال ۲۰۱۰، معمولا برای تشخیص فیبرومیالژیا استفاده می شود. این معیارها عبارتند از:

  • درد گسترده ای که حداقل سه ماه طول می کشد
  • وجود نقاط حساس در نقاط خاص روی بدن (اگرچه دیگر نقاط حساس برای تشخیص لازم نیست)
  • فقدان هر بیماری زمینه ای دیگری که بتواند علائم را توضیح دهد

بیشتر بخوانید : گزگز دستها


علائم فیبرومیالژیا

علامت بارز درد مزمن و گسترده است که قسمت های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. این درد اغلب به عنوان یک درد مبهم دائمی توصیف می شود که ممکن است شدت آن در نوسان باشد. افراد مبتلا ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کنند:

  • افزایش حساسیت به درد (هیپرآلژزی) و لمس (آلودینیا)
  • خستگی و کاهش سطح انرژی
  • اختلالات خواب، از جمله بی خوابی و خواب بی کیفیت
  • مشکلات شناختی، که اغلب به عنوان “مه فیبرو” شناخته می شود، که میتواند شامل مشکلات حافظه، تمرکز و توجه باشد.
  • سفتی، به ویژه در صبح یا بعد از دوره های عدم تحرک
  • سردرد، از جمله میگرن
  • سندرم روده تحریک پذیر (IBS) و سایر مشکلات گوارشی
  • افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات خلقی
  • احساس بی حسی یا گزگز در اندام ها
  • حساسیت به تغییرات آب و هوا، دما یا فشار هوا

علائم می توانند از نظر شدت متفاوت باشند و ممکن است با گذشت زمان ظاهر شوند و از بین بروند و منجر به تشدید غیرقابل پیش بینی شود که می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد روزانه و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.

علل و عوامل خطر

علت دقیق فیبرومیالژیا ناشناخته باقی مانده است، اما اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، روانی و محیطی را شامل می شود. برخی از عوامل بالقوه در ایجاد فیبرومیالژیا عبارتند از:

  • ژنتیک: ممکن است یک استعداد ژنتیکی برای فیبرومیالژیا وجود داشته باشد، زیرا تمایل دارد در خانواده ها ایجاد شود.
  • پردازش غیرطبیعی درد: افراد مبتلا ممکن است در نحوه پردازش سیگنال‌های درد توسط سیستم عصبی مرکزی خود اختلالاتی داشته باشند که منجر به افزایش حساسیت به درد می‌شود.
  • عدم تعادل عصبی شیمیایی: عدم تعادل در انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین ممکن است در ایجاد فیبرومیالژیا نقش داشته باشد.
  • عوامل هورمونی: نوسانات در سطوح هورمونی، به ویژه تغییرات در سطوح کورتیزول، استروژن و سروتونین، ممکن است به علائم فیبرومیالژیا کمک کند.
  • تروما یا آسیب فیزیکی: برخی افراد به دنبال ضربه های فیزیکی مانند تصادف اتومبیل یا جراحی دچار فیبرومیالژیا می شوند.
  • عفونت ها: برخی عفونت ها، مانند بیماری های ویروسی، ممکن است علائم فیبرومیالژیا را تحریک یا تشدید کنند.
  • عوامل روان‌شناختی: استرس، اضطراب، افسردگی و سایر عوامل روان‌شناختی می‌توانند علائم فیبرومیالژیا را بدتر کنند، اگرچه اعتقاد بر این نیست که آنها دلایل مستقیم این بیماری باشند.

در حالی که هر فردی ممکن است به فیبرومیالژیا مبتلا شود، عوامل خاصی ممکن است خطر را افزایش دهند، از جمله زن بودن (فیبرومیالژیا در زنان شایع تر است)، داشتن سابقه خانوادگی فیبرومیالژیا، تجربه حوادث تروماتیک یا صدمات، و داشتن سایر شرایط درد مزمن یا اختلالات خود ایمنی.

روشهای درمان فیبرومیالژیا

درمان فیبرومیالژیا بر مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی متمرکز است، گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • داروها: ممکن است داروهای خاصی برای کمک به مدیریت درد، بهبود خواب و کاهش سایر علائم مرتبط با فیبرومیالژیا تجویز شوند. اینها ممکن است شامل مسکن های بدون نسخه، داروهای تجویزی مانند داروهای ضد افسردگی یا ضد تشنج و شل کننده های عضلانی باشد.
  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی و برنامه های ورزشی متناسب با نیاز فرد می توانند به بهبود قدرت، انعطاف پذیری و عملکرد کلی کمک کنند و در عین حال درد و سفتی را کاهش دهند.
  • درمان شناختی رفتاری (CBT): CBT می تواند به افراد کمک کند تا استراتژی های مقابله ای را برای مدیریت درد، استرس و سایر علائم مرتبط با فیبرومیالژیا ایجاد کنند. همچنین می‌تواند به عوامل روان‌شناختی زمینه‌ای که ممکن است به شدت علائم کمک کند، رسیدگی کند.
  • اصلاح سبک زندگی: ایجاد تغییرات در رژیم غذایی، عادات خواب و تکنیک های مدیریت استرس می تواند به افراد کمک کند تا علائم فیبرومیالژیا را بهتر مدیریت کنند. این ممکن است شامل تمرین تکنیک های تمدد اعصاب، حفظ یک رژیم غذایی سالم و ایجاد یک برنامه خواب منظم باشد.
  • درمان های جایگزین: برخی افراد از طریق درمان های مکمل و جایگزین مانند طب سوزنی، ماساژ درمانی از علائم فیبرومیالژیا تسکین می یابند.
فیبرومیالژیا

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ