بی‌ حسی دست‌ و پا

بی‌ حسی دست‌ و پا می‌تواند یک علامت نگران‌ کننده باشد که اغلب ناشی از شرایط زمینه‌ای سلامت یا عوامل سبک زندگی است. درک علل و روش های درمانی برای رسیدگی موثر به این موضوع مهم است.

علل بی‌ حسی دست‌ و پا

نوروپاتی محیطی: نوروپاتی محیطی یکی از علل شایع بی حسی در دست ها و پاها است. این وضعیتی است که زمانی رخ می دهد که اعصاب محیطی آسیب ببینند. این می تواند به دلیل دیابت، کمبود ویتامین، عفونت، بیماری های خودایمنی و قرار گرفتن در معرض سموم باشد.

سندرم تونل کارپال: سندرم تونل کارپال وضعیتی است که زمانی رخ می‌دهد که عصب میانی که از ساعد تا کف دست شما کشیده می‌شود، در مچ دست فشرده می‌شود. این می تواند باعث بی حسی، سوزن سوزن شدن و ضعف در دست شود.

فشردگی اعصاب: بی حسی در دست ها و پاها نیز می تواند ناشی از گیرکردن اعصاب در گردن، پشت یا اندام ها باشد. این می تواند نتیجه شرایطی مانند فتق دیسک، تنگی نخاع یا آسیب باشد.

گردش خون ضعیف: شرایطی که بر جریان خون تأثیر می گذارد، مانند بیماری شریان محیطی، می تواند منجر به بی‌ حسی دست‌ و پا شود. گردش خون ضعیف می تواند از رسیدن اکسیژن و مواد مغذی کافی به اعصاب جلوگیری کند و منجر به بی حسی شود.

صدمات: ضربه یا آسیب به دست ها و پاها، مانند شکستگی یا له شدگی، می تواند به اعصاب آسیب برساند و منجر به بی حسی شود.

سکته مغزی: در برخی موارد، بی حسی در دست ها یا پاها می تواند نشانه سکته مغزی باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

مولتیپل اسکلروزیس:  ام اس یک بیماری مزمن است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد و منجر به بی حسی، ضعف و سایر علائم عصبی می شود.

کم کاری تیروئید: کم کاری تیروئید وضعیتی است که در آن غده تیروئید به اندازه کافی هورمون تیروئید تولید نمی کند. بی حسی در دست ها و پاها می تواند از علائم این بیماری باشد.

عوارض جانبی داروها: برخی داروها مانند داروهای شیمی درمانی می توانند باعث نوروپاتی محیطی شده و منجر به بی‌ حسی دست‌ و پا شوند.

روش های درمان

رسیدگی به شرایط زمینه ای: اولین گام در درمان بی حسی در دست ها و پاها، شناسایی و رسیدگی به شرایط زمینه ای است که ممکن است باعث ایجاد علائم شود. این ممکن است شامل مدیریت دیابت، اصلاح کمبود ویتامین یا رسیدگی به سایر شرایط پزشکی باشد.

فیزیوتراپی: تمرینات فیزیوتراپی می تواند به بهبود گردش خون، تقویت عضلات و کاهش فشار عصبی کمک کند، که می تواند بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن را کاهش دهد. متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی جاوید در شادمان خدمات تخصصی فیزیوتراپی در اختلالات عصبی ارائه می دهند.

دارو: در مواردی که درد یا ناراحتی شدید است، داروهایی مانند مسکن‌ها، داروهای ضد افسردگی یا داروهای ضد تشنج ممکن است برای مدیریت علائم نوروپاتی محیطی تجویز شوند.

آتل یا بریس: برای شرایطی مانند سندرم تونل کارپ، استفاده از آتل یا بریس می تواند به کاهش فشار روی اعصاب و کاهش بی حسی و سوزن سوزن شدن کمک کند.

جراحی: در مواردی که درمان‌های محافظه‌کار مؤثر نیستند، ممکن است برای کاهش فشار روی اعصاب یا ترمیم اعصاب آسیب‌دیده، جراحی لازم باشد.

تغییرات سبک زندگی: ایجاد تغییرات در سبک زندگی مانند حفظ یک رژیم غذایی سالم، ورزش منظم، ترک سیگار و مدیریت استرس می تواند گردش خون و سلامت اعصاب را بهبود بخشد و خطر بی حسی در دست ها و پاها را کاهش دهد.

مراقبت از پا: برای بی حسی پا، مراقبت مناسب از پا برای جلوگیری از صدمات و عوارض ضروری است. این شامل پوشیدن کفش مناسب، پرهیز از نشستن یا ایستادن طولانی مدت، و بازرسی منظم پاها برای هر گونه علائم آسیب یا عفونت است.

 

بی‌ حسی دست‌ و پا

اشتراک گذاری

مشاوره و رزرو نوبت در واتس آپ